De reis naar Camila |
DE REIS NAAR COLOMBIA
“CAMILA“ februari/maart 2002 De Voorpret. Vandaag
22 februari beide onze laatste werkdag gehad, eindelijk is het zover we
kunnen aan onze droomreis naar Colombia
gaan denken. Nog even een grote schoonmaak gehouden in huis en vervolgens
afscheid genomen van de gehele familie
en vriendenkring. Zondag
24 februari was voor ons de laatste rustdag voordat we vertrekken naar
Maria-Camila. Nog
even snel alles controleren, paspoort, pasjes, tickets, koffers enz… Vroeg
naar bed gegaan om goed uit te rusten. Maandag
25 februari Eindelijk
werd het ochtend en vertrekken om 05.30 uur richting Schiphol, om ons om
06.30 uur in te checken bijIberia, voor
onze vlucht naar Madrid van 08.30 uur. Bij het inchecken diverse malen
nagevraagd of onze koffers goed waren doorgelabeld
tot in Pereira!!! Dit was onze
grootste zorg. Maar ze verzekerde ons dat ze ECHT aan zouden komen. Dus
hopen maar. Nog even snel een
Nederlands bakkie genomen, hierna zonder vertraging vertrokken
richting Madrid. In
Madrid kwamen we ongeveer om 11.00 uur aan. En dan maar op zoek gaan naar je
aansluitende vlucht. Wat een vliegveld zeg. Je
zou daar volgens zeggen gewoon een bordje transver moeten volgen, maar ja,
nergens te vinden. Bij
navraag bij diverse balies, (waar overigens alleen Spaans gesproken wordt)
nog steeds geen bordje Transver kunnen vinden. Vervolgens
maar tegen het advies in het beveiligde gebied verlaten om vervolgens via de
balie van Avianca opnieuw in te checken. In
Madrid tot 14.15 uur gewacht voor we vertrokken naar Bogotá.Met de bus naar
het Avianca toestel gebracht en wat dacht je,
allemaal
Colombianen Tja wat had je anders verwacht. Dus geen ander adoptie stel in
het vliegtuig. Jammer. De
Stewardessen waren snel zeg maar rapido. Dus geen lege glazen en aan eten
niets te kort. Het
ging nu toch steeds meer kriebelen tussen al die Spaans sprekende mensen.
Gelukkig was er de engelse versie van Mr. Bean. Om
18.55 uur plaatselijke tijd landen we
in Bogotá. Vervolgens Visum en paspoort controle door de douane “No
problemo” Nu opzoek naar Puento Aereo Echter
voor we daar met de bus heen konden eerst wederom een controle. O, jee we werden aangesproken in het Spaans. Al
gauw werd duidelijk dat we het belastingpapier nog niet hadden ondertekend.
Tevens werden we beiden gefouilleerd. Op
Puento Aereo aangekomen nog wat TV gekeken. Diverse Colombianen zaten te
kijken naar het laatste nieuws over het FARC. Maar
van een gespannen sfeer was niets te merken. De
vlucht naar Pereira was niet met een Fokker zoals was gezegd
“Jammer” Het was een korte
vlucht “stijgen en weer landen Want
na 45 min stonden we aan de grond in Pereira. En
nu maar hopen dat alles goed was aangekomen. En ja hoor alles was er tot de
buggy aan toe. Patricia
en Cesar van Finca la Neca stonden al te wachten. En omdat het toch wel lang
duurde voor dat de koffers kwamen, kwam Patricia even polshoogte nemen. Waar al
onze medepassagiers hun koffers moesten openen konden wij met een flinke
knipoog door lopen.Na ongeveer 24 uur in de weer te zijn geweest zijn we
aangekomen op Finca la Neca. Waar
we hartelijk werden ontvangen. Dinsdag
26 februari 2002. Een verplichte rustdag. Alles wordt
verzorgd en je hoeft echt niets te doen. Vandaag een serieuze tropische
regenbui meegemaakt. Water
overal maar dan ook overal tot in ons bed aan toe. Nog
even langs de buurtsuper in Pereira geweest, echt een megawinkel waar je van
alles kunt krijgen. Lekker
wat lokaal fruit, drank en andere versnaperingen gekocht, want ja je bent nu
toch in Colombia dus we wilden alles proberen. In
de middag heeft Angela “onze advocate” nog even gebeld en ze melde dat we
Camila morgen een uur eerder krijgen. Tevens
kregen we te horen dat we maandag 4
maart ons tweede afspraak hebben bij het ICBF. Nog
een romantisch avondeten gehad met kaarslicht, omdat de stroom was
uitgevallen door hevig onweer. Woensdag
27 februari 2002. Vandaag
is de dag dat we Camila krijgen. Een spannende dag met veel emoties. Patricia
van Finca la Neca, heeft de hulpgoederen die we meegenomen hadden verdeeld.
Het wordt naar 7 verschillende plaatsen Verdeeld.
We zijn om 13.15 uur richting ICBF Armenia gegaan. We zijn over de weg gegaan
die ook naar Bogotá leidt. Om
14.30 uur in Armenia te zijn aangekomen bleek dat we een half uur te laat
waren. Ach
zeiden we, Colombiaanse tijd, maar het was
een communicatie foutje. Echter de sociaal werkster was nu wel vertrokken. Na
wat papierwerk te hebben ondertekend en zelf wat vragen te hebben gesteld was het moment toch echt
daar ! Maria-Camila
werd binnen gedragen. In een woord “fantastisch “ wat er dan door je heen
gaat. Ze had een nieuwe jurk, compleet
met kanten sokjes en hoedje. Nadat
mamma Shila haar had overgenomen viel ze na enige minuten direct in slaap. Na
een half uurtje bij het ICBF te hebben gezeten
met het mooiste wat we ons wenste, zijn we weer terug gegaan naar de Finca. In
de auto lag ze heerlijk te slapen in pappa John zijn armen. |
Home /
Wie
zijn wij /
Procedure /
Camila /
Yeison /
Colombia /
Finca
La Neca /
Armenia-Pereira /
Quibdo-Choco /
links /
Gastenboek |