Vlierbessenwijn
Zo half september, en mogelijk al eerder, zijn er weer volop vlierbessen te oogsten. Het is één van mijn favoriete
vruchten om wijn van te produceren, al is de smaak van pure vlierbessenwijn voor sommigen nogal wrang.
Dit kan deels worden opgevangen door de vlierbessen met andere vruchten te combineren. Zie recept.
Benodigdheden (voor 10 liter)

1100 gram vlierbessen
  500 gram overrijpe bananen
  500 gram rozijnen
  500 gram appels

1950 gram suiker
      4 theelepels citroenzuur
         pecto-enzymen (pectorama)
      2 theelepels gistvoedingszout

bourgogne gist, of anders een goede algemene gist.

Voorbehandelen
Normaal worden ingrediënten voor de wijnproductie nooit gekookt, omdat dit het helder worden van wijn nogal
kan belemmeren. Voor vlierbessen wordt een uitzondering gemaakt. De vlierbes n.l. bevat in rauwe toestand de stof
"sambunigrine" (blauwzuur-glucoside). Dit is een stof die bij het drinken van vlierbessenwijn bij sommigen, die daar
gevoelig voor zijn, misselijkheid en braken kan veroorzaken. Sambunigrine is een vluchtige stof die verdwijnt wanneer de
vloeistof gedurende enige tijd wordt verhit tot ca. 90 ºC.

Rits de vlierbessen van hun schermen en verwijder de onrijpe bessen. Was de bessen en kneus ze. Doe de bessen
in een ruime pan en vul de pan bij met water, zodat de vlierbessen ruim onder staan. Breng het mengsel aan de kook
maar draai daarna de warmtebron zoveel terug dat de massa tegen het kookpunt aanblijft. Steeds blijven roeren met
een houten lepel en geen deksel op de pan. Zorg ervoor dat de massa niet echt gaat koken. Hou dit zo'n 20 minuten
vol. Doe daarna het deksel op de pan en koel de massa zo snel mogelijk af door de pan b.v. in koud water te zetten.

Ook de rozijnen bewerken we voor. Rozijnen worden nogal eens chemisch behandeld voor conservering en het is
dan ook belangrijk ze grondig schoon te maken. Je kan dit doen door ze met kokend water te overgieten en ze dan
flink af te spoelen. Zonodig dit nog eens herhalen. Hierna de rozijnen fijn hakken. Doe de fijngehakte rozijnen in
een pan en doe daar eens zoveel water bij, dus voor de 500 gram rozijnen 1 liter water. Breng dit aan de kook.
Zodra het kookpunt is bereikt de warmtebron laag draaien en de massa ongeveer 1 uur laten sudderen met het
deksel op de pan. Het geheel laten afkoelen en het verkregen sap scheiden van de vaste bestanddelen door b.v.
het filteren met een filterzak.

Aan de slag
De vlierbessenmassa en het rozijnenvocht in het gistingsvat storten. Voeg hierbij de fijngeprakte bananen en de
geschaafde appels. Hieraan de pecto-enzymen toevoegen. De hoeveelheid die nodig is staat vermeld op de verpakking
hiervan. Deze enzymen breken de cellen van de vruchten af waardoor nog meer sap wordt verkregen. De enzymen
24 uur laten inwerken.
Voeg ook het citroenzuur en het gistvoedings-
zout toe, bij voorkeur ook opgelost in wat water.  Los de helft van de suiker op in (heet) water maar doe dit nog niet bij
de pulp. Voeg water aan de pulp toe tot max. 6 liter. Ben je in het bezit van een hydrometer, bepaal dan nu de soor-
telijke masse en noteer dit. Ik kom hier later op terug. Voeg nu de opgeloste suiker toe en, wanneer de pulp voldoende
is afgekoeld, de gist. Roer de massa goed en dek het vat af met een doek of deksel. De gisting moet nu binnen een dag
zichtbaar worden. Roer regelmatig in de massa en laat de pulp zo 4 dagen gisten. Hierna de massa zeven, waarvoor
ik zelf een oud stuk vitrage gebruik. Dat dit schoon moet wezen spreekt voor zich. Het gistende sap overbrengen in
de gistingsfles. Hieraan de rest van de (opgeloste en afgekoelde) suiker toevoegen en het geheel aanvullen tot ca. 9 liter.
Het waterslot erop en bluppen maar. Dit kan maanden duren. Mocht de droesemlaag erg dik worden dan tussentijds
afhevelen. Pas als er echt geen gisting meer is en de wijn klaarhelder, kan worden gebotteld. Let op, vlierbessenwijn
gist heel lang na en het is niet denkbeeldig dat de kurken de flessen uitspringen en de kostbare wijn over de vloer loopt.
Kaz.gif (16756 bytes)