P. Grasmaijer, IJsselstein; bezitter van een excellente kolonie Klakduiven!

Zoals bij velen anderen staat het soort van Jos van Limpt-de Klak uit Reusel aan de basis van de kolonie van Piet Grasmaijer.
Waardevoller dan zijn duiven waren vooral de adviezen die Jos wist te geven. 'Niemand kent iets van duiven', was een bekende uitspraak van Jos Klak. Toch was het 'kennen' en 'kunnen' van deze even bescheiden als sympathieke kampioen van een ander niveau dan de gemiddelde liefhebber. Zijn zienswijze op de duivensport was even eenvoudig als doeltreffend.
De furore van Jos van Limpt-de Klak begon kort na de Tweede Wereldoorlog en duurde voort tot in de 21ste eeuw.

Ettelijke keren bracht Piet Grasmaijer een bezoek aan Jos van Limpt-de Klak in Reusel. En het kon niet uitblijven: voor meerdere duivensportbladen in binnen- en buitenland werden artikelen geschreven over de Grootmeester aan de Wilhelminalaan. Want eenmaal kennis gemaakt met Jos raakte hij niet alleen onder de indruk van diens duiven maar eerst en vooral van de persoonlijkheid van de kampioen zelf. Zonder ook maar een vleugje sterallures was deze over de gehele wereld beroemde kampioen vooral iemand die genoot van de echte sport. Een mooie duif, goed opgroeiende jongen, een mooie uitslag. Ook na zoveel jaren topsport kon hij daar nog steeds enthousiast over worden.

Maar beroemd werd Jos Klak toch vooral door zijn prachtuitslagen en zijn duiven. Meer bepaald door de onvoorstelbare reeks crackduiven die hij door de jaren heen zelf bezat en die door zijn duivenstam elders werden voortgebracht en anderen kampioen maakten.

Een bloemlezing:
De meest beroemde voorbeelden van duiven die anderen groot maakten, zijn de '46' (H65-1384946) van Piet Verbart uit Druten en de 'Wondere 19' (NL78-715019) van Cees Spronk uit Utrecht. Beide duiven werden rechtstreeks gehaald in Reusel en bezorgden hun nieuwe bazen vele eerste prijzen. Beide cracks zijn nazaten van het illustere Klakkoppel 'Vechter x Witpenneke'. De nakweek van dit koppel en die van het illustere 'Marietje', maakten een onnavolgbare reeks liefhebbers kampioen. Wat te denken van wijlen Wout Smeulders (Nuenen), wijlen Dr. P. Linssen (Helmond), Bertus Camphuis (Eefde), Cees Suykerbuik (Eefde), Alwin Petrie (Brummen), Hans Eijerkamp (Brummen), Harm Vredeveld (Coevorden). Tiny van Herpen ('s-Hertogenbosch). En zo kunnen we nog wel even door gaan!

Op het hok van Jos zelf maakten minstens zulke grote cracks furore.
Om te beginnen is daar natuurlijk de H47-266881. Deze doffer was op zeven-, acht- en negenharige leeftijd kampioensduif in Reusel. Hij heeft in zijn glanzende carriere in totaal maar liefst 108 prijzen verdiend.

De '43-duif' (H62-538343) uit het 'Jong Koppel' was ook jarenlang een fenomeen op het hok 'De Klak'. De '43-duif' werd in 1964 en 1966 kampioensduif en won in zes jaar tijd 72 prijzen waaronder 6x 1e, 6x 2e, 2x 3e, 1x 4e, 2x 5e, 3x 6e, 1x 7e, 2x 8e, enz..

Een enorme pointeur uit de jaren zeventig was een andere nazaat van het 'Jong Koppel': de 'Kras Witpen van '77' (NL77-262998). Deze doffer won 67 prijzen waaronder 5x 1e! Zijn mooiste overwinning was als jarige vanuit Danmartin in afdeling Oost-Brabant tegen 5.253 duiven.

De beste duif die Jos, naar eigen zeggen, ooit bezat was de '613' (NL89-1775613). Deze blauwe doffer werd drie keer kampioensduif en won in totaal 74 prijzen waarvan 48 stuks 1: 10. Zijn mooiste prijzen waren: Chantilly 1/2.654 d.; Creil 1/ 1.029 d.; Chantilly 1/506 d.; Orleans 1/451 d.; Chantily 2/2.200 d.; Chantilly 2/1.270 d. en Chantilly 2/1.081 d..

Het aantal kampioenschappen dat Jos de Klak werd behaald is ongekend. Samen met zijn vader, later op eigen kracht en nog weer later achtereenvolgens met de welwillende hulp van de hokverzorgers wijlen Harrie van Mierden (Steensel) en Cor van Gestel (Reusel). Desondanks was zijn eerste generaal kampioenschap in 1948 voor Jos toch altijd de mooiste. Maar ook de generale titels 2001 en 2002 en de vijfde plaats in 2003 in de midfondclub Oost Brabant mogen er zijn. Deze titels bewijzen dat het soort van Jos niet is gebaseerd op vergane glorie maar ook in de moderne duivensport nog altijd op het hoogste niveau verkeerd.

Geen wonder dus dat Piet Grasmaijer zich ook rechtstreekse Klakken op het hok wenste. Geen sinecure want de duiven van Jos zijn erg gewild en Jos heeft van zijn duivenkolonie nooit een fabriek gemaakt. De sport zelf stond altijd voorop. Toch zijn er in de loop der tijd verschillende rechtstreekse Klakken het kweekhok in IJsselstein komen versterken. En insiders zullen zich niet verbazen dat daarbij vooral de aandacht uitging naar de lijn van de '613'. Die maakte namelijk al heel wat kampioenen nog sterker dan zij al waren!