P.Grasmaijer-IJsselstein; bezitter van een excellente kolonie Klakduiven!

NPO-concours Bourges Afdeling Midden Nederland voor:

Dick van Oort, Zalbommel

"Techniek is niet duizend keer een bal hooghouden. Techniek is in één keer de bal doorspelen op de juiste medespeler."
(Johan Cruyff, voetballegende, in 'Je gaat het pas zien als je het doorhebt'.)

In tijden van opgeklopte Oranjegekte zoals nu misstaat zelfs in een duivenblaadje de vergelijking met het voetbal niet. Er zijn immers meer overeenkomsten tussen de voetbalsport en de duivensport dan men zo op het eerste oog zou denken. Zeker als het om belangrijke principes gaat.
Het orakel Cruyff bedoelde met zijn hierboven geblokletterde uitspraak dat sommige aspecten van de sport eenvoudig te leren zijn. Wie veel oefent kan de bal uiteindelijk duizend keer hooghouden. Daarmee is men echter nog geen technisch begaafde voetballer, hooguit een leuke circusartiest. De échte voetbalcrack kenmerkt zich door aanleg en eenvoud, bijvoorbeeld door het op de meest efficiënte wijze uitvoeren van taken. Goede voetballers kunnen het ook maar bij de échte crack lijkt het allemaal zo vanzelfsprekend. Vaak wordt gedacht dat als je maar goed de technische hoogstandjes beheerst - duizend keer de bal hooghouden - de rest vanzelf komt. Maar zo is het dus niet. Cruyff: "Het is een manier van denken. Begrijpen dat als je tijd wint, je meer controle hebt en je kan nadenken over wat je daarna gaat doen. Dat de gemakkelijkste weg ook de meest effectieve weg is. Al de rest is leuk voor het publiek, maar op die manier win je geen wedstrijden."
De parallel met de duivensportbeleving van de 43-jarige Dick van Oort uit Zaltbommel is helder. "Tot voor een paar jaar reinigde ik mijn hokken een paar keer per dag. Kregen de duiven bij thuiskomst van een vlucht een lauw bad en werden ze gemasseerd. Iedere week werd er wel tegen iets gekuurd en zo had ik nog een paar complicaties in de duivensport aangebracht", aldus Dick. En de prestaties waren goed. Maar het kon beter, veel beter.

Victorie
Dick stopte met alle 'technische hoogstandjes'. Het schoonmaken van de hokken gebeurt alleen nog als het uit komt, de massages zijn verleden tijd en het kuren vindt alleen nog plaats als het nodig is. Hij ontdekte dat de gemakkelijkste weg ook de meest effectieve weg is. De tijd die hij over hield werd anders gebruikt. De duif kwam centraal te staan. Slechts de kwaliteit van de individuele duif werd van belang, selectie het instrument.
In 2003 kende Dick van Oort een puik seizoen. Hij werd 4e kampioen midfond, 8e kampioen eendaagse fond en 3e kampioen jonge duiven in de afdeling 7/Midden Nederland. Daarnaast won hij ook nog een NPO-concours en had hij 3 teletekstvermeldingen. Desondanks haalden slechts 25 duiven van de 90 koppen tellende vliegploeg het seizoen 2004. Dick: "Jaarlingen die niet hebben bewezen meerdere malen kop te kunnen vliegen, worden als tweejarige misschien nog wel iets beter maar nooit veel en in ieder geval niet genoeg. Ik ben alleen geïnteresseerd in de cracks. Gewone goede duiven moeten dus wijken voor een jonge duif. Daar heb ik immers meer kans om een crack te ontdekken".
Hoewel Dick van Oort een échte liefhebber van de vitesse- en midfondvluchten is, neemt hij ook deel aan de eendaagse fondvluchten. En daarbij hanteert hij dezelfde principes. En bepaald niet zonder succes. Zo heeft hij zijn 'Victoria' (NL01-2151563). Deze blauwe weduwduivin was reeds flink gelauwerd maar op zondag 13 juni 2004 schreef zij als eerstgetekende geschiedenis door het NPO-concours van afdeling 7/Midden Nederland vanuit Bourges (567 km.) winnend af te sluiten. Maar liefst 9.045 tegenstrevers werden met een snelheid 1114 meter per minuut gedegradeerd tot figuranten.
'Victoria' liet van jongs af aan zien dat zij een échte is. Als jong won ze al 8 prijzen waaronder een 33e van 3.847 duiven, een 49e van 2.650 duiven, een 73e van 1.895 duiven en een 80e van 4.628 duiven. Als jaarling sloeg zij ook al geen slecht figuur. Maar liefst 14 prijzen werden er gescoord waaronder een 35e van 2.291 duiven, een 40e van 4.389 duiven en een 49e van 1.722 duiven. Haar nestzusje won in dat jaar een 2e van een NPO-concours. In 2003 werd 'Victoria' alleen nog maar beter. Ze won 12 prijzen met o.a. een 1e van 2.933 duiven (9e tegen 17.363 duiven), een 14e tegen 2.948 duiven, een 21e tegen 4.939 duiven, een 35e tegen 1.530 duiven, een 45e tegen 1.747 duiven en een 54e tegen 2.781 duiven. Wat daarbij overigens opviel is dat wanneer het zwaar en ver was, 'Victoria' beter presteerde. En dan komt het succesjaar 2004. In april wint ze een paar 'gewone' prijsjes. In mei gaat het plots veel beter met een 38e tegen 5.171 duiven, een 46e tegen 4.575 duiven, een 47e tegen 5.096 duiven en een 60e tegen 5.797 duiven. Op 29 mei wint ze vanuit Orleans de 9e tegen 2.277 duiven. Een week later, op 5 juni, wint ze vanuit Morlincourt de 13e tegen 2.849 duiven. En weer een week later dus de 1e in het NPO-concours Bourges! Dat brengt haar voorlopige totaal op 44 prijzen in amper 4 seizoenen. Kan het straffer?

Victoria
'Victoria' is, voor wie hecht aan uiterlijk, maar een gewoon duifje. Normaal postuur, rijk gekleurde roodgele ogen, trillende spieren. Maar: ze heeft werkelijk een zijdezachte pluim, een goed gevormde vleugel en had nog geen pen gegooid. Ze is in de hand een enorme wringster. Haar vader is de NL94-1762650 die gekweekt werd uit een Janssendoffer van P. Damen en een duivin van Wal Zoontjes & zoon uit Riel. De moeder van 'Victoria' is de NL98-1443676, die Dick betrok van H. Geldenbloem. Zij is van het soort van Gaby Vandenabeele en is nog een kleindochter van de 'Schone Wittenbuik' en de 'Braven'.
'Victoria' wordt gespeeld op totaal weduwschap. Daarbij is de verzorging van een ontluisterende eenvoud. De duivinnen zitten in een verduisterd hokje waarin zij uitsluitend op een schapje kunnen zitten. Één keer per dag wordt de verduistering opgeheven en mogen (moeten) de duivinnen een uur trainen. Vervolgens worden ze binnen geroepen en krijgen ze drie kwartier om te eten en te drinken. Omdat het slechts één keer per dag gevoerd wordt, mogen ze wel steeds hun krop vol eten. Daarna nemen ze weer plaats op hun schapje en worden ze weer verduisterd.
Dat voer bestaat overigens vanaf de thuiskomst van een vlucht tot en met woensdag (dinsdag als op donderdag wordt ingekorfd) uit een koolhydraatrijke mengeling. In de twee daarop volgende dagen wordt een 'zwaardere' sportmengeling gevoerd. Overigens wordt aan het voer twee keer per week biergist toegevoegd nadat het voer is bevochtigd met een samenstel van levertraanolie, lookolie, tarwekiemolie en zonnebloemolie.

Epiloog
Het vertellen van de interessante successtory van Dick van Oort vergt meer woorden dan u in deze reportage kunt lezen. Kwestie van in deze tijd te veel aan interessante concoursen én winnaars die aandacht verdienen en te weinig ruimte in dit Orgaan. Ik vertel u dat in de hoop dat u niet hetzelfde gevoel krijgt als al die journalisten toen Johan Cruyff ooit tegen hen zei: "Als ik zou willen dat je het begreep, zou ik het wel beter hebben uitgelegd."

NPO-concours Tours Afdeling 7/Midden Nederland voor:

Dick van Oort, Zalbommel

Het ééndaagse NPO-concours vanuit Tours voor afdeling 7/Midden Nederland is op zondag 10 juli aan een snelheid van 1013 meter per minuut over 591 kilometer gewonnen door de 44-jarige Dick van Oort uit Zaltbommel. Met die victorie schaart hij zich definitief bij de allergrootsten in de duivensport. Na een veelvoud aan teletekstvermeldingen is dit namelijk al de tweede keer dat hij een NPO-concours op zijn naam schrijft. Een dergelijke staat van dienst is maar weinigen gegeven.

Rampjaar
In 2004 schreef Dick historie door met zijn weergaloze duivin 'Victoria' (NL01-2151563) alle deelnemers op het NPO-concours Bourges te snel af te zijn. 'Victoria' was met die overwinning bepaald niet aan haar proefstuk toe. In amper vier seizoenen won zij ruim veertig prijzen waaronder nogal wat eerste- en kopprijzen. In 2002 won Dick van Oort met het nestzusje van 'Victoria' al de 2e op het NPO-concours Etampes. Geen wonder dus dat 'Victoria' inmiddels op het kweekhok vertoefd. Een maatregel waar Dick geen spijt van zal krijgen want inmiddels hebben twee nazaten alweer een eerste prijs gewonnen.
Dat neemt niet weg dat het verplaatsen van het kopstuk van je vliegploeg een flinke aderlating is. Althans dat werd allerwegen verondersteld. Toch stond Dick van Oort ook in 2005 weer flink zijn mannetje. En met het winnen van het NPO-concours Tours heeft hij bepaald weer slagroom op de taart. Toch is hij zelf maar matig tevreden over dit seizoen. De oorzaak daarvan ligt bij de vlucht die gepresenteerd werd als het uithangbord van de Nederlandse duivensport: Le Mans.
Dick: 'Le Mans maakt 2005 voor mij tot een rampjaar. Tot dan toe draaide mijn vliegploeg zonder meer goed. Maar op deze vlucht zijn veel goede duiven verspeeld. Niet alleen bij maar ook iemand als Koopman mist nog cracks. Wat mij tegen staat is dat er in de pers geschreven wordt dat veel duiven de afstand niet aan konden. Normaliter kunnen mijn duiven die afstand met twee vingers in de neus aan. Nu ben ik 18 van de 36 ingezette duiven kwijt waaronder 14 eerste prijswinnaars. Er moet dus meer geweest zijn wat de duiven parten speelde dan de afstand alleen.'
Juist omdat hij zulke verliezen leed, liet Dick van Oort de vlucht vanuit Bourges aan zich voorbij gaan en op Tours werden slechts een beperkt aantal duiven ingekorfd waaronder slechts drie ervaren pointeurs. 'Het hok leeg spelen is geen kunst', zo oordeelde Dick, 'zuinig zijn op je goede duiven wel'.
De overwinning vanuit Tours werd er dus één uit mineur. Of toch niet? Op de vraag welke NPO-overwinning hij mooier vond, die van 2004 of 2005, moet Dick toch even nadenken. 'Laat ik voorop stellen dat iedere overwinning mooi is. En een NPO-overwinning in het bijzonder. De overwinning van dit jaar doet me gevoelsmatig iets meer. Het maakt een rampjaar toch weer wat goed hoewel niet in alle opzichten. Ik had liever geen platte prijs gespeeld en een paar cracks van Le Mans teruggekregen maar zo werkt dat natuurlijk niet. En dus ben ik blij met deze overwinning.'

Overwinning
Tours werd gewonnen door het blauwbonte duivinnetje NL03-1374314. Zij was 6.238 tegenstrevers te snel af. Een prestatie van formaat want de top van de uitslag wordt gedomineerd door louter bekende namen op de eendaagse fondzoals de Combinatie van Ochten uit Asperen (2e), W.D. van Tuil uit Tiel (3e) en Hans Dekkers uit Hedikhuizen (4e). Vooral die laatste benadrukt op Tours een puik seizoen met 6 van de 12 ingekorfde duiven aan de 78e prijs in het NPO-concours.
De overwinnende duif is, voor wie het weten wil, maar een gewoon duifje. Normaal postuur, trillende spieren, één pen gegooid en een enorme wringster in de hand. Ze liet zich op Tours bepaald niet voor het eerst in de top van de uitslag zien. Zo won ze in 2004 al 30e NPO Bourges tegen 8.719 duiven en de 81e NPO Chateauroux tegen 6.667 duiven. En dan nu dus de 1e NPO Tours tegen 6.238 duiven.
De vader van de '314/03' is de NL98-1443677. Hij is een kleinzoon van zowel de 'Schone Wittenbuik' als de 'Braven' van Gaby Vandenabeele uit Dentergem (B.). De moeder van de '314/03' is de NL96-5662418, een dochter van de bekende 'James Bond' van Dick van Oort. En deze 'James Bond' is een kleinzoon van de befaamde 'James Bond' van Cees Suykerbuyk uit Eefde die in 1984 de beste midfondduif in de nationale competitie WHZB werd.
Het is een afstamming voor de échte fijnproevers. Want langs vaderskant is de '314/03' een nicht van de hierboven beschreven 'Victoria' (1e NPO Bourges tegen 9.045 duiven). En langs moederskant is zij een volle nicht van 'Kyra' (NL04-2144437), het blauwbandduivinnetje van Bernard van Oerle uit Wijk en Aalburg dat twee weken eerder de 1e NPO Bourges won tegen 6.048 duiven. Kan het beter?
De '314/03' wordt gespeeld op totaal weduwschap. Ze werd de tweede week van januari gekoppeld. Er werd één jong groot gebracht en vanaf dat dit jong 15 dagen oud was werden de ouders weer gescheiden en de zorg voor het kroost aan de moeders toevertrouwd. De duiven bleven gescheiden tot na de 1e vlucht. Toen werden de duiven weer gekoppeld en werd er een dag of vijf gebroed. Vervolgens gingen zij definitief op weduwschap. De duivinnen zitten in een verduisterd hokje waarin zij uitsluitend op een schapje kunnen zitten. Één keer per dag wordt de verduistering opgeheven en moeten de duivinnen een uur trainen. Vervolgens worden ze binnen geroepen en krijgen ze drie kwartier om te eten en te drinken. Omdat het slechts één keer per dag gevoerd wordt, mogen ze wel steeds hun krop vol eten. Daarna nemen ze weer plaats op hun schapje en worden ze weer verduisterd.
Dat voer bestaat vanaf de thuiskomst van een vlucht tot en met woensdag (dinsdag als op donderdag wordt ingekorfd) uit een koolhydraatrijke mengeling. In de twee daarop volgende dagen wordt een 'zwaardere' sportmengeling gevoerd. Overigens wordt aan het voer twee keer per week biergist toegevoegd nadat het voer is bevochtigd met een samenstel van levertraanolie, lookolie, tarwekiemolie en zonnebloemolie.

Epiloog
Met twee NPO-overwinningen op zak behoort Dick van Oort tot de aller grootsten in de duivensport. Dat ook dergelijke sportlieden op zijn tijd flinke aderlatingen moeten doen bewees Dick van Oort eveneens. Één slechte vlucht (Le Mans) en een zorgvuldig opgebouwd hokbestand is geminimaliseerd. Toch verwacht ik dat Dick van Oort ook de komende jaren van zich zal doen spreken. Hij is namelijk één van die liefhebbers die een crack bijtijds verhuisd van het vlieghok naar het kweekhok. En dat is doorgaans een garantie voor succes.