Zelfbouw Electronisch ontsteking op de Yamaha TX750 ( Info : ledo(apestaart)kabelfoon.nl )
 
Wat hebben we al ? ( stukje electonisch deel ):
Op de Duitse TX750 site en die Roger Cole (USA) trof ik het schema aan voor
een electronisch ontsteking met behoud van contactpunten.
Het originele schema wat dient als basis.
Het plan :
Zelf heb ik ook al sinds 1979 een schema voor een elektronisch
ontsteking die ik ooit wilde gebruiken op mijn eerste Yamaha YDS7.
(magnetisch systeem)
De printjes daarvan heb ik nog steeds, maar het IC wat daarop zit, de MC3333
is moeilijk verkrijgbaar dus vond ik het schema op de TX-site beter geschikt
om te gaan gebruiken.
Een kleine uitbreiding met een optocoupler geeft een prima electronisch
ontsteking zonder contactpuntjes.
Die contactpuntjes worden dus nu vervangen door een schijfje dat tussen de
pootjes van een optocoupler door draait en zo dus, middels wat transistoren
en een bobine, zorgt voor een vonk. ( 2 vonken tegelijk, maar dat lees je nog wel )
Als ik bij het testexemplaar een kleine schroevendraaier tussen de pootjes
van de optocoupler doorhaal krijg ik altijd een vonk, hoe langzaam ik dat
ook doe, dus perfekt geschikt voor een TX750 die nog moet starten.
Mechanisch deel :
Maar dan, het mechanische gedeelte, hoe moet dat ?
Het electronisch schema is erg eenvoudig en herbergt geen
vervroegings mogelijkheid.
Met contactpuntjes wordt dat mechanisch gedaan en met de nieuwe manier
van ontsteken gebruiken we gewoon de mechanische vervroeger nog steeds.
We zetten de rotor ( die voor optische onderbreking zorgt ) op het asje
waar normaal de nokjes van de contactpunten op lopen, dat asje verdraaid/vervroegd
een beetje als de motor meer toeren gaat lopen, dus de rotor die we
op dit asje gaan monteren vervroegt hierdoor ook, probleem opgelost.
Dat betekent een busje draaien die stijf op het asje van de vervroeger past, op
dat busje eerst een extra ring solderen, waartegenaan we dan ook eerst nog
een ring ( de rotorschijf ) solderen die dan dus tussen de pootjes van de
optocoupler door moet gaan draaien.
Dat extra ringetje is nodig om de schijf er mooi recht op te krijgen.
Meet goed uit waar de schijf moet komen op de bus i.v.m. latere montage op
de vervroegeras en de plek waar de grondplaat komt met de optocouplers. ( hoogte )
Als het zaakje aan elkaar is gesoldeerd heet het ineens de rotor en monteren we
het pas op de as van de vervroeger nadat we afgetekend hebben waar hij moet komen. (rotatie punt )
Die rotorschijf moet in vier delen worden verdeeld, waarvan we er dan om en om
1 weghalen. (deel de taart NAUWKEURIG !! in 4 stukken zogezegd en laat 2 delen tegenover elkaar liggen)
Nauwkeurig omdat daarmee het ontstekingstijdstip voor de beide cilinders wordt bepaald en dat moet hetzelfde zijn !
Verderop wat foto"s van de mechanica moet het een en ander ook duidelijk maken.
De tekening ( zijaanzicht ) van de rotor.
Ja maar ?? 2 onderbrekingen ? en 1 optocoupler ? en de as van de
contactpunten maakt de halve snelheid van de krukas , en
eh .. 2 bobines ..hoe zit dat ? Is er een verdeler nodig ?
Kort gezegd, met 2 onderbrekingen en 1 optocoupler betekent dat bij elke
omwenteling van de krukas 1 vonk, dus als we nu beide bobines tegelijk laten
vonken, dan is er altijd 1 van de cilinders die dan zijn werkslag heeft, de
andere vonk is loos ( die cilinder is n.l. bezig met de uitlaatslag ).
( wellicht wat meer bougie slijtage en overweeg een andere warmtegraad, iets kouder kan )
Waarom zo ?
Ik heb het met 2 optocouplers geprobeerd en het gegeven electronisch schema, dat
ging prima zolang de motor stationair liep, maar de rotorschijf had dan
maar 1 onderbreking en kwam op deze manier in onbalans, waardoor
de vervroeger zijn werk niet meer goed deed.
Eerst geprobeerd met 2 optocouplers, voor elke cilinder 1. (werkt niet goed )
De manier die we nu gebruiken geeft een symetrische rotorschijf en dus werkt
de mechanische vervroeger nu wel goed. ( de taart verdeling )
( noot : Maak de rotor niet te zwaar, ik heb messing gebruikt)
De rotor zoals ie er echt uitziet.
 
1 optocoupler voor beide cilinders (tegelijkertijd vonken ).
Montage van de optocoupler :
Ik heb van een stukje pijp een brede ring gemaakt, zodanig dat ik
de lipjes waarmee die ring is gemonteerd op de grondplaat er ook uit
konden worden gehaald.
De rest dus weggezaagd, zodat ik onder de smalle ring die 4 lippen
overhield, waarna ik ze om kon buigen, na eerst gaatjes te hebben
geboord, om hem dan op de grondplaat te kunnen bevestigen.
In de ring zelf 1 gaatje boren op een plek waar je later op de motor
de optcoupler wil hebben, zodat je met de draden een beetje uit de voeten kan.
Deze ring was nodig met 2 optocouplers, maar aangezien we het nu met 1 doen, kan er gewoon
een stevige lip gemaakt worden waarmee de optocoupler op de grondplaat wordt bevestigd.
Ik zal hier de tekening van de rotor ( zijaanzicht) er tussen zetten, zodat je kunt zien hoe de maten bij mij zijn.
Nu dan eerst alle draden aan de optocouplers solderen en zo mooi en
glad mogelijk weg werken, gebruik krimpkous om het zaakje bij elkaar te houden.
Test evt. de ontsteking eerst nog even op de werkbank met het setje
kant en klaar en bouw het daarna pas in de TX.
De ring op de grondplaat met optocoupler(s).
Dan nog het monteren van de rotor.
Als ik nu vertel dat zodra het schijfje tussen de optocoupler vandaan
draait er een vonk wordt gegeven, dan weet je wel genoeg toch ?
Zuiger op compressie slag zetten, kijken naar de merkjes op de dynamo
en de rotor nu zodanig monteren op de vervroeger as dat de schijf dus zo
goed als tussen de pootjes van de optocoupler vandaan komt.
Hierbij moet de grondplaat al min of meer op zijn (goede) plek zitten.
Tik met een hamer ( en pijpsleutel ) het rotortje nu op de as zo ver dat
ie precies tussen de pootjes van de optocoupler door loopt, niet te
ver !, want dan heb je weer een kleine trekker nodig om hem terug te halen.
De vervroeger heeft ook wat speling, hou daar rekening mee.
De schijf mag natuurlijk nooit !! tegen de optocoupler aankomen, want dan sta je !
De electronica :
De werkende Electronica heb ik in een kunstof kastje ondergebracht en bij
mij past het dan gewoon plat onder de buddy.
Met siliconenkit in het kastje vastgezet, dempt o.a. trillingen...
De electronica is bij gebruik van 1 optocoupler nog aardig gewijzigd.
Mijn eerste wijziging in de electronica was enkel 1 weerstandje bij gebruik van een BMW
bobine die een dubbele vonk afgeeft, handig te gebruiken bij een TX750.
Maar ik wilde toch mijn eigen 2 bobines houden, omdat de plek onder
de tank toch wat krap is, dus heb ik het schema uitgebreid met wat extra
componenten tot wat het nu geworden is en het ook goed werkt.
De stroomopname van de bobines gaat nu tegelijkertijd dus dat is een wijziging ( meer in 1 keer ), je ziet het vrijstand lampje
dan ook wat knipperen, op de testbank werkte een 4,7 ohm weerstand in serie ertussen, in de praktijk werkt dat helaas niet.
Het schema voor 1 optocoupler, waarbij beide bougies tegelijk een vonkje krijgen.
Beter is het om 1 bobine met een dubbele bougiekabel te gebruiken, dan wordt weer 1 x de bobinestroom gebruikt.
Zelf heb ik bobine van een Benelli Quattro gebruikt en die voldoet prima, meet de primaire weerstand van de spoel, die
moet 3 a 4 ohm zijn, dan is het goed, een BMW bobine heeft een te lage weerstand en dan blaas je de electronica op.
Het schema voor 1 optocoupler, 1 bobine met dubbele bougiekabel waarbij beide bougies tegelijk een vonkje krijgen.