September 1967 - In de Golf werd rendez vous gemaakt met de andere jagers en werd ik van de Karel Doorman overgezet op de Hr Ms Limburg. Na het in-roeleren had ik de eerste avond een boerenacht. De volgende morgen werd ik geplaatst in wachtdivisie A van de commandocentrale. Hier moest alles in praktijk worden gebracht wat geleerd was op NAVGIS. Nu viel het peilen - uitplotten en de radioverbinding onderhouden wel mee, maar het verkennen van de commandocentrale zelf vergde meer tijd en ervaring. Als er geen oefeningen waren was het mogelijk al die handelingen in de centrale te leren zoals: radioverbindingen leggen via de verschillende button's, radarantennes baksen, instellingen van de radar wijzigen (ihf - tasr - helling en amplitude etc.) opstellen van generaal-plot, aflezen en eiken van diverse navigatieapparaten,........ kortom, alles wat er aanwezig was aan apparatuur moest geleerd worden. Wachtlopen in de centrale werd met vier man gedaan waarbij de oudste RAPP-1 de chef van de wacht was. Aan boord van de onderzeebootjagers bestond de personeelsbezetting van de NGID meestal uit 1 sergeant - 1 of 2 korporaals - 5 RAPP-1 en 10 tot 12 RAPP-2. Veel heb ik geleerd van R.Lauret die op mijn divisie de chef van de wacht was. De B- Jagers waar de Limburg toe behoorde waren fijne schepen maar je moest er in het begin wel een sterke maag voor hebben. Het had bij mij wel even tijd nodig.














Deze oefening stond dit najaar in het teken van de onderzeebootbestrijding en werd voornamelijk westelijk van de Golf gehouden. Er werden dan ook veel oefeningen gehouden met Nederlandse onderzeeboten. Ondersteuning vanuit de lucht werd gegeven door de vliegtuigen en helikopters van de Karel Doorman. Na twee weken werd de haven van Brest aangedaan. Hier hebben we ongeveer 5 dagen gelegen waarna we weer naar dezelfde locatie gingen voor verdere oefeningen. Ongeveer 10 dagen later werd koers gezet naar Cadiz.

Van Cadiz (*) naar Tennerife. Onderweg werden er artillerie-oefeningen gehouden waarbij de 12 cm kanonnen gericht werden op een andere jager. Hierbij werd gelukkig wel de zijdelingse correctie gebruikt. Als RAPP-er werd je dan aangewezen om de inslagen achter het schip te rapporteren via de radioverbinding met het andere schip. Die uitslagen van het andere schip kreeg je door van de artillerie-officier die samen met jou op het halfdek stond. Hiervoor gebruikte hij een houten stok met dwarslatten erop, ook wel de hark genoemd. Elk schot van het eigen kanon moest je melden met "shot" en zo dichtbij het kanon had je beslist geen aansporing nodig. Soms was het een zegen dat je een headset over je oren had. Dit rapporteren werd ook wel "harken" genoemd.
Verder werd er aan SEAMEX (seamen exercize) gedaan. Twee schepen die dicht bij elkaar varen om via kabels lichte lasten over te geven. Hierbij was het ook van belang om de radarantennes in de juiste dwarsrichting te baksen (richten) om energie-schade aan elkaars radars te voorkomen. Op de foto hiernaast is goed te zien hoe alle radarantennes naar stuurboord gebakst zijn omdat het aan te lopen schip aan bakboord langszij komt. Op Tennerife was het feest, een carnavalachtig iets, waarbij de band van de Karel Doorman door de straten van Tennerife een optreden heeft gegeven. De bandleden waren verkleed in een boerenkiel, geen klompen. Na een week ging het smaldeel weer opweg naar zee. De Doorman en de kruiser opweg naar Holland. De jagers bleven nog twee weken oefenen met de Nederlandse onderzeeboten. Op het weekend dat daarop volgde ging de Limburg ten anker voor de kust van Grand Canaria vlakbij een mooie baai. Met de sloep gingen wij aan wal naar het strand. Het laatste stuk moest je overboord in je zwembroek want zo dicht kon de sloep er niet bij komen. Daar zag ik nog een machinist met zijn draagbare pick-up en platen onderwater gaan in de branding...-:) Op het strand dat eigendom was van een hotel werden wij vriendelijk ontvagen en hebben een gezellige dag gehad met de toeristen daar.


Begin oktober waren wij weer in Den Helder. De volgende oefenreis stond alweer op het programma. Deze keer alleen met de onderzeebootjagers en een fregat. Er zou voornamelijk getraind worden op onderzeebootbestrijding onder verschillende omstandigheden. De havens die zouden worden aangedaan waren: Funchal - Toulon - Gibraltar 2 maal - Ceuta. Ik kan mij nog goed herinneren dat wij opweg van Funchal naar Toulon erg zwaar weer hadden. Dagen achtereen passageverbod op het G-dek en stormnetten waren klaar gehangen. Ik sliep op de Limburg in verblijf 4 achterop, dat alleen via het open dek te bereiken was. Dit mocht alleen gebeuren met een zwemvest om. Eenmaal door de straat van Gibraltar werd het weer wat kalmer.

                                                  - Silver Tower -







   Even verder in de tijd - 16 september 1968 - nog steeds op de Hr Ms Limburg. De Nederlandse marine participeerde in de grootschalige NATO oefening "Silver Tower". De marines van Engeland, Canada, Amerika, Nederland, Noorwegen, Duitsland en België deden mee aan een langdurige oefening in konvooi varen. Hiervoor werd een flink aantal koopvaardijschepen gecharterd om als konvooi te dienen. Het konvooi zou dan worden aangevallen door o.a. onderzeeboten en vliegtuigen. Dat betekende heel lang oorlogswacht lopen en weinig slaap..-:) Op een dag was er heftige opschudding onder de begeleidende marineschepen. Het bleek namelijk dat er een Russische oceaansleper midden in het konvooi zat. Niemand had die zien aankomen. Deze schepen stonden bekend als elektronische afluisterschepen en in de periode van de nog koude oorlog was dit een schokkende ontdekking...-:) Hieronder nog een leuk verslag van een Canadese marineman die vanaf de Provider, een bevoorradingschip de verrichtingen van een Nederlandse jager bekeek.
                   klik hier

My personal observations of naval activities included several asides of Exercise Silvertower back in 1968. Silvertower, incidently, was touted as the largest military operation (to that time of course) since the Second World War and co-ordinated activities worldwide with NATO, SEATO, SATO, and involved all three service branches land sea and air. Riding aboard the 'Provider' in the North Sea of course, didn't give me much of a view of the 'big' picture (or much of the little one either for that matter). We were part of a NATO military convoy and I remember remarking one afternoon that our escort was so far out that if this were an operation there didn't seem like much to stop a submarine penetration. And lo, next morning, the bridge announced that during the night a submarine had slipped through the outer screen, penetrating the convoy and sinking the British tanker ahead of us and an American tanker astern (the lucky buggers - meant they had to leave the exercise and return to port for the duration). I also clearly remember watching the roll of our DDE's and being an ultra-weak sailor knew I would have jumped ship in mid-ocean if I had been drafted aboard one of them. I swear that at times it looked as if the topmast were splashing water on both port and starboard rolls. Compare that to the Dutch destroyer of classic destroyer lines that came alongside to fuel. In the same sea there was no roll as it just cut through the waves. Might also drop a note here that the Dutchman gave a demonstration of seamanship that left an indelible impression on my mind. When she had completed fuelling, instead of pulling off in the usual arc turn, she revved up and cut hard rudder and veered off at speed leaving fueling station at a 90 degree angle in seconds - never saw that trick before or after............................. [read more]
C Cliff McMullen RCN serviceman















*) Te Cadiz lag een Groningse kuster afgemeerd in een hoek van de haven. Bij het bunkeren was er een oliemorsing geweest. Toen wij daar langs liepen in ons uniform sprak iemand aan boord ons aan met "Jantjes, kom eens even aan boord! Aan boord werden wij meegenomen naar de brug en troffen daar tot onze verbazing onze chef der equipage aan (schipper) van de Hr Ms Limburg. De schipper vroeg ons of wij de volgende dag wilden meehelpen met het schoonmaken van deze kuster. De kapitein ervan bleek een goede kennis van hem te zijn. Wij (3) wilden wel helpen. Het hoeft niet voor niets zei de kapitein van de kuster. De volgende dag zijn wij aan boord gegaan en kregen een schoon ketelpak aan. Met stoomslangen en harde bezems hebben wij het schip in ongeveer 6 uur weer keurig schoon gemaakt. De kapitein vertelde ons nog dat hij 2 zieken aan boord had. Tegen de avond toen het werk gedaan was kregen wij een vorstelijke maaltijd en gaf de kapitein ons per man f 100,00 en een slof shag of sigaretten. Een flink bedrag voor die tijd.

[terug]

[pagina 2]