aan boord van Hr Ms Groningen










                     D813 PACX

   Eind juli 1970 ben ik opweg gegaan naar de Hr Ms Groningen die in dok lag te Den Helder. Het schip had lang in de conservatie gelegen en werd terdege opgeknapt en met nieuwe dingen voorzien. De Groningen was van hetzelfde type onderzeebootjager als de Hr Ms Limburg, een B-jager. Ik ging er met plezier heen en werd aan boord terstond tot kaartenpaai en paai commandocentrale gemaakt. Er kon nog niet aan boord geleefd worden dus woonden wij tijdelijk op de kazerne van het nieuwe haventerrein. De commandocentrale werd voorzien van nieuwe beeldkasten en plottafels. Ook werd er de nieuwe OPA radarbeeldkast ingezet die een mogelijkheid had voor true motion. Iets wat later erg handig bleek voor het mist-navigatieteam. Verder waren de radioverbindingen vanuit het zend/ontvangstation beter aangebracht met meer doorplug-mogelijkheden. Voor de kaartentafel vroeg ik een betere verlichting en die kreeg ik, het zwaailampje ging eraf en er werd een tl verlichting aangebracht. Er was verder niet veel te doen want alles lag nog open, overal draden in allerlei kleuren, en mensen van de werf die op het schip rondliepen.

- naar C.Z.M. -

   Half augustus werd ik gevraagd om overdag dienst te doen bij Commandant Zeemacht Nederland te Den Helder; het zou toch nog wel even duren voor de inventaris van de commandocentrale aan boord kwam. Op het kantoor van C.Z.M. werkte een burger op de kaartenzaal die met langdurig ziekteverlof was. Er werd mij gezegd dat ik dan de weekenden vrij zou zijn. Daar had ik wel oren naar! Op C.Z.M. kwam ik te werken op een zolderkamer waar alles voorhanden was om te doen waaroor ik was gekomen...LOL! Het was erg interessant om ook die kant van de marine eens mee te maken. Wel even wennen als je het enorme gebouw door ging, want bij elke nieuwe afdeling moest je het legitimatiebewijs laten zien, en er waren best veel afdelingen. Een busje van de marine bracht mij heen en weer. Op dit kantoor heb ik tot ongeveer eind september met plezier gewerkt. Als ik wilde kon ik veel langer blijven, maar ik gaf te kennen dat ik toch liever met de Groningen mee zou gaan en dat konden ze best begrijpen. Ik wist intussen al waar de Groningen heen zou gaan.


   - proefvaart -


De officiële indienststelling van het schip werd gedaan toen er aan boord geleefd kon worden. Begin oktober zijn we begonnen met de eerste proefvaarten. Dit betekende vaak dat we terug moesten naar de haven om een en ander te herstellen of aan te passen. Voornamelijk de machinekamers en ketelruimen hadden nog wel enige tijd nodig om alles goed werkend te krijgen. Toen eenmaal alles goed functioneerde kwam de munitie aan boord, 12 cm granaten, dieptebommen, dieptebomraketten, 40 mm granaten, geweren, pistolen, handgranaten, windowraketten en munitie voor de handwapens.

De inventaris voor de commandocentrale had ook enkele nieuwe dingen zoals een kwarts-tijdmeter i.p.v. de oude Thompson die moest worden opgewonden. Een nieuw Loran apparaat en een moderne uitgave van The North Sea Pilot. Verder plastic parallellinialen en beter schrijfmateriaal voor het corrigeren van zeekaarten. Ook waren er moderne radio head sets i.p.v. de oude met een bakeliet spreekdeel. De rest van de maand hebben wij dienst gedaan als Schip van de wacht op de Noordzee. In die weken hebben we ook de diverse wapens aan boord getest zoals de dieptebommen, kanonnen en de dieptebomraketten. Begin november zijn we naar Engeland, Portland Bill gevaren voor de FOST waar ik op een andere pagina al over vertelde.




Begin december waren wij weer terug in Den Helder. Het schip maakte zich klaar voor een tocht naar Noorwegen, Bergen en Stavanger. Tegen de kersttijd zouden wij weer terug zijn om op eerste Kerstdag schip van de wacht te zijn....-:). De kerstavond zouden wij voor anker gaan en er zou een groot kerstdiner gegeven worden. Dezelfde nacht had ik de hondenwacht in de commandocentrale en was het ook mijn verjaardag. De avond tevoren kwam de kok mij vertellen dat hij vanwege het kerstdiner geen tijd heeft gehad een taart voor mij te maken; dat was traditie aan boord als je jarig was. Nu vond ik dat geen punt. Halverwege de hondenwacht bracht de hofmeester van de officieren mij namens de officier v.d. wacht een dik plak cake met een glas koffie en zei: met de complimenten van de o.v.w. en van harte met je verjaardag......-:) De cake werd in vieren gedeeld en er werd gezongen in de centrale; van de brug kwam via de intercom de felicitaties binnen. Ik was 23 jaar geworden. Die dag liepen wij Den Helder binnen met kerstverlof. In het nieuw jaar, terug aan boord heb ik mijn verjaardag met mijn wacht en de NAGI nog even dunnetjes overgedaan aan boord met veel bier.



   Begin Januari 1971 werd bekend dat er een scheepsarts aan boord was geplaatst. Dat vonden wij al heel verdacht want een onderzeebootjager heeft gewoonlijk geen arts aan boord, alleen een ziekenverpleger. En jawel, spoedig daarop werd bekend gemaakt dat wij voor negen maanden naar De West zouden gaan als stationsschip. Er werd een dag uitgetrokken om de bemanning te voorzien van tropenplunje in het plunjemagazijn. Die eerste maand in januari was het erg druk om het schip klaar te maken voor de tropen. Aan boord werden wij nog even snel ingeënt tegen alles en nog wat. De arts deed dit nog met een entpistool, zoeen waar de veearts ook het vee mee inent...-:)
Verder ontving ik van afdeling hydrografie de pilots voor de west en Amerikaanse zeekaarten van het Caribisch gebied. Dit waren wegwerpkaarten van slechte kwaliteit en kwamen zo vaak opnieuw uit dat bijwerken geen zin had. In bijna elke haven lag er wel weer een stel nieuwe op ons te wachten. Half februari waren we zover dat alles gereed was en nadat de bemanning nog even kort met verlof was geweest vertrokken wij naar de west.

[terug]