Als je van humor houdt en je komt in je marineloopbaan terecht bij FOST dan kom je volledig aan je trekken..-:)   FOST, Flag Officer Sea Training is een instituut van de Engelse marine te Potland Bill. Hier wordt aan wapentraining, scheepstraining e.d. gedaan om een oorlogsschip een geheel te maken. Meestal wordt deze training gedaan als een schip een nieuwe bemanning krijgt of als er een belangrijke oefening in het vooruitzicht staat. Een training bij FOST neemt ongeveer 4 tot 6 weken in beslag en behelst o.a. wapentraining, gevechtstraining, noodprocedures aan boord etc. Hoewel de training best zwaar is, je maakt soms erg lange dagen, kan je er ook vreselijk lachen. Natuurlijk gaat er wel eens wat mis en dan is de reactie van de Engelsen niet mis, maar op zo'n manier gebracht dat je werkelijk in een deuk ligt. Mijn eerste kennismaking met FOST was toen ik op de Hr Ms Limburg zat en wij daar kwamen voor de training i.v.m. Aclant. De tweede ervaring was met de Hr Ms Groningen die een nieuwe bemanning had gekregen en net van de werf kwam. Portland Bill is een berg met een vrouwengevangenis er op. Beneden de haven met de gebouwen van FOST. De enige gelegenheid om te passagieren is Weymouth een badplaatsje aan de baai. Tot twee keer toe was ik er voor training in de winter en dan is het een grauwe stille bedoening.

- pokhouten Neel -

Het schip nog op de werf in Den Helder zijn wij met de NGID via Schiphol naar Engeland gevlogen voor een eerste training van FOST voor een week. Daar aangekomen kregen wij een slaapplaats toegewezen in een kazerne van de marine. In de ochtend werd er "Overal" gemaakt door een vrouwelijke sergeant van de Engelse marva. Ze had een echt stokje onder haar arm waarmee zij hard op de kasten sloeg en riep: "get out! get out!.... get your feet on the ground! Als je niet snel genoeg was sloeg ze met het stokje op je benen. Haar naam was Nel, 1,90 m lang en een stevig postuur. Bij ons al snel pokhouten Neel genoemd. Op de laatste avond voor het vertrek naar Nederland hebben we een wandelstok met een zilveren knop uit een kroeg meegenomen die wij de volgende dag aan Neel aanboden als aandenken. Wij vertelden haar erbij dat als het nu niet van pas kwam het later zeker wel handig was. Ze accepteerde de stok ietwat argwanend en zei toen: "You guys, get out of my building ... and have a safe trip home!





- aan boord van de Zerstörer 3 -
Soms zijn er voor de FOST verschillende schepen van andere landen gelijktijdig aanwezig. Uit praktisch oogpunt werd daar natuurlijk mee geoefend. Ook waren er uitwisselingprogramma's onder de bemanningen. Gedurende een van die perioden waren de Zerstörer 1 en Zerstörer 3 van de Duitse Bundesmarine ook aanwezig op FOST. Beide schepen waren jagers van de Amerikaanse Fletcher klasse - gebouwd door Bath Iron Works Corp. te Bath, Maine U.S.A. Deze schepen waren aan West Duitsland verkocht. Op een van die uitwisselingsprogramma's ben ik geplaatst op de Zerstörer 3. Dit schip was de voormalige USS Claxton. Ik heb er 3 dagen op gevaren en heb er een leuke tijd gehad. In de commandocentrale werd ik aangesproken met Holländer. Mijn Duits was niet zo goed dus mocht ik de informatie aan de brug van het tacktisch-plot doorgeven in het Engels. Tijdens de nacht was ik vrij van wacht en werd in de avonden meegenomen naar het cafetariaverblijf waar je een heerlijk Duits biertje kon drinken. De sfeer aan boord van de Z3 was heel goed, anders dan op een Nederlands oorlogsschip, meer gemoedelijker. We hebben ook heel wat afgelachen op die Z3 want de moppen vlogen door de lucht..-:) Natuurlijk kwamen zij oplopen bij ons aan boord en we hebben heel wat gezellige avonden met hen meegemaakt.



- new balls please.. -
Tijdens een van de onderzeebootbestrijdingsacties hadden we de sub klem en verloren het contact niet meer. Als teken werd dan een handgranaat overboord geworpen zodat de sub zich overgaf. Er was iets met die handgranaten aan de hand, ze weigerden te exploderen en dat werd doorgegeven aan de Engelse FOST officier aanwezig in de commandocentrale waarop hij droog riep: "New balls please!

Op de foto links: aan boord van Hr Ms Groningen in het cafetaria tijdens de FOST periode, de scheepsband The Seagulls met o.a. Ferry Kubatz en Hans Wieffers.






   - het rampendorp -
Bemanning van oorlogsschepen verlenen ook wel hulp aan burgers bij ernstige rampen, een van de vredestaken van een marine. Om hierin te oefenen heeft FOST ook een faciliteit in de vorm van een nagebouwd dorpje op het terrein. Vrijwel elk bemanningslid was betrokken in deze oefening. Zelf was ik ingedeeld bij een ploeg die mensen uit puinhopen moest halen. Dit waren Engelse marinemensen die overal verborgen lagen in het dorp onder puin en onder gebouwen en de meest vreselijke verwondingen hadden. Ook werd een gebouwtje aan de rand van het terrein in brand gezet dat wij moesten blussen. Nog maar net begonnen met blussen viel de waterdruk op het terrein uit en kwam niet meer terug. Oei.... dachten wij al, wat nu, de vlammen sloegen al hoog in de lucht en een instructiegebouwtje ernaast begon al te smeulen. Het duurde wel even maar uiteindelijk kwam de bedrijfsbrandweer van FOST met twee bluswagens eraan....-:)
In een diepe put lagen op de bodem twee mensen te kermen die wij eruit moesten halen. De put was verder droog. Met touwen en banden zouden wij die mensen omhoog trekken, zo'n 6 meter. Maar de slachtoffers waren van gezette omvang en waarschijnlijk ook daarom gekozen. Het lukte ons niet op tijd. Toen de sirene afging, einde oefening, waren wij nog bezig. Op dat moment ontstak een van de mensen in de put een rookkaars en gilde dat er nu ook brand was beneden. Gelukkig stond er een oliedrum met regenwater naast de put en die hebben wij maar in de put laten leeglopen...-:) en zijn toen weggegaan.

- naar buiten en weer naar binnen -
Voor de NGID waren er veel droge oefeningen op de basis. Voornamelijk onderzeebootbestrijding en vliegtuigaanvallen. Zo'n oefening werd dan de volgende dag op zee overgedaan en de resultaten ervan de volgende dag besproken op de basis. Meestal werden de oefeningen op zee en op de basis samen gedaan met een Engels fregat. Aan boord kwamen dan altijd Engelse officieren en onderofficieren van FOST om de oefening gade te slaan en advies te geven.

- oproer -

   Een ander aspect in de training was het verlenen van assistentie om de openbare order te herstellen of erger te voorkomen. Hiervoor werd in het rampendorp een gevangenisopstand bedacht door FOST. Ja, die Engelsen aan de overkant zijn meester in die dingen..-:). Met de landingsdivisie moest je dan het terrein van de gevangenis op en er voor zorgen dat je de groep opstandelingen kon isoleren van de rest. Een Engelsman speelde voor burgermeester, keurig gekleed met bolhoed (kon zo uit de tv serie Wordt U al geholpen? komen) en bemoeide zich voortdurend met de gang van zaken. Uiteindelijk dreven wij de gevangenen in een hoek van het terrein aan het eind van een straatje en legde een witte lijn over de grond waar zij niet over mochten. Als zij dat wel deden waren zij dood, af! Gedurende de pogingen de gevangenen te isoleren werd er van alles naar je hoofd gesmeten. Er zaten geen lekkere dingen bij, geloof me, als die Engelsen iets doen doen zij het ook goed. Maar gelukkig mochten wij rookgranaten gebruiken en hadden wij gasmaskers.





Na einde oefening zagen wij eruit als een beest, vol met viezigheid.
Een dag later waren de rollen omgedraaid en speelden wij voor gevangenen, de bemanning van een Engels fregat de oproer-politie. Wij hebben ons goed voorbereid. Dunne plastic zakjes vulden wij met de inhoud van de spoelington. De kok had nog wel meel over en we zochten de zachte aardappels uit. Ons kleine feestje kon beginnen...-:)

[terug]