De eerste varende plaatsing
Hr Ms Karel Doorman - R81 - PADA
September 1967 het eind van de eerste opleiding aan NAVGIS. Met een paar andere collega's werd ik geplaatst op de onderzeebootjager Hr Ms Limburg die ergens op de Atlantic was. Ons vervoer naar de Limburg werd de Hr Ms Karel Doorman die op dat moment te Den Helder was en zou vertrekken naar de Atlantische oceaan.
Ons verblijf op de Doorman zou 4 dagen duren. Met dit schip heb ik niets....! Gedurende die vier dagen had ik niets te doen, werd nergens bij ingedeeld, en was eigenlijk alleen maar passagier. Er waren ook geen vliegoperaties, dus niets te zien ook. Oh, ja toch wel... s'avonds in een enorme put kon je met 1000 andere mensen een film kijken.
Twee avonden heb ik s'avonds naar het verblijf gezocht waar ik moest slapen, was elke keer de weg kwijt en werd vaak terug gestuurd omdat ik in de verkeerde richting liep...? Wist ik veel dat je via stuurboord naar voor moest en via bakboord naar achter. Trouwens, eenmaal onder deks wist ik vaak niet aan welke kant van het schip ik me bevond.
De indruk ontstond bij ons dat de operator aan de scheepsomroep het drukste baantje van iedereen had. Via die omroep werd vermeld waar je niet mocht lopen, waar je weer wel mocht lopen, waar je niet mocht roken natuurlijk en waar weer wel. Blijkbaar waren ze elkaar ook voortdurend kwijt want heel vaak werden mensen opgeroepen om zich ergens te melden.
Uiteindelijk kwam na vier dagen de verlossing en kreeg de Doorman het RV point met de de onderzeeboorjagers. Met de sloep werden wij overgezet naar de Hr Ms Limburg.
Later heb ik nog veel mensen gesproken die lang op dit schip gevaren hebben. Een vlieger die met zijn squadron op dit schip geplaatst was vond het de leukste tijd in zijn marineloopbaan. Een RAPP- er die er bijna twee en een half jaar op werkte viel in een dip toen hij werd overgeplaatst.
Nu komt dat wel meer voor als je ergens lang op een schip werkt en eraf moet, maar deze RAPP- er kon zich ook goed vinden in het werk dat iets anders lag dan b.v. op een onderzeebootjager. Alles went, en als ik langer op dit schip had moeten blijven zou ik het misschien ook wel leuk gevonden hebben.
Zo'n anderhalf jaar later lag ik met de Limburg in Gibraltar en moest naar de tandarts op de Karel Doorman. Er was een gaatje in een kies en de tandarts begon met boren. Nauwelijks begonnen viel de stroom uit in het deel waar ook de tandarts zat. Het heeft bijna een uur geduurd voor de spanning weer terug was.
De tandarts liet een paar flinke zeemansknopen horen en voegde eraan toe dat dit al de zoveelste keer was. Enfin... toch blij dat ik nooit op die vette boot ben geplaatst.....-:)
[terug]