De reis naar Yeison

Home / Wie zijn wij / Procedure / Camila / Yeison / Colombia / Finca La Neca / Armenia-Pereira / Quibdo-Choco / links / Gastenboek

De reis naar onze zoon Yeison, 14-05-2004 / 13-06-2004.

 

07.00 uur op woensdagochtend 28-04-2004. Met Dineke, jullie hebben een zoon. Wat !! riep John. Ja ik had gisteravond al gebeld om 00.00 uur, maar er werd niet opgenomen. Ja zegt John, ik heb de telefoon wel gehoord maar we lagen in bed en het is niet tot ons doorgedrongen.

Maar vertel riep John. Jullie hebben een zoon en op de kop af vandaag 21 maanden oud. Hij is geboren in Quibdo (Choco) op 28-07-2002 en zijn naam is Yeison Stiward. Ik (Shila) inmiddels naar beneden gerend want ik hoorde boven half aan waar het over ging. Ik brak bijna mijn nek op de trap en bleef maar springen in de woonkamer.Gauw weer naar boven gerend om Camila te vertellen dat ze een broertje heeft die nog geen twee jaar oud is. Camila was helemaal overdonderd.

Of we om 10.00 uur s’ ochtends in Alkmaar konden zijn om de foto te halen. Eh, ja dit moet lukken.

Snel gegeten en in de auto gestapt. Na een goed uur waren we in Alkmaar.Toen kwam de foto………?

Wat een lekker mannetje riepen we in koor. Camila bleef maar naar de foto staren en ging beseffen dat ze een broertje heeft.

Toen kwam de vraag van onze kant. Wanneer mogen we weg? Dit horen jullie zo snel mogelijk werd ons verteld. Op 04-05-2004 werden we s’ avonds laat gebeld met de mededeling dat we Yeison op 17 mei in onze armen

mogen sluiten.

 

Het werd 14-05-2004.

 

3 grote koffers, een plunjebaal met hulpgoederen, 2 buggy’s, foto materiaal, laptop, een ongedurige kleuter en

2 kersverse ouders, stonden s’ ochtends klaar om naar schiphol gebracht te worden. Nadat Camila het laatste vliegtuigje had ingekleurd sloten we de deur van ons huis en gingen we op weg naar schiphol. We waren ruim op tijd om in te checken, want we wilden toch wel graag bij elkaar zitten. Hier kwamen we ook Peter, Saskia en Naomi tegen die hun dochter en zusje Diana gingen ophalen in Bogota.

Na een lange vlucht zonder vertraging kwamen we om 20.00 uur Colombiaanse tijd aan in Hotel Halifax (Bogota). Even dit,Halifax heeft heerlijke bedden en een ontzettende goeie douche. We zijn als een blok in slaap gevallen en de volgende dag zouden we doorvliegen naar Medellin.

15-05-2004. 11.30 uur kwamen we dan aan in Hostel Santa Julia in Medellin.Ons verblijf de komende 14 dagen. Nog maar 2 daagjes en dan onze zoon……….

 

 En daar kwam de dag, 17-05-2004.

 

Na ontzettende regenvertraging gingen we dan toch de lucht in.

Samen met onze advocate Rosio zijn we om 13.15 uur geland in Quibdo. Wederom  weer met kriebels in onze buik en toch wel een zweetdruppeltje op ons voorhoofd. Het was in Quibdo bloedheet zo’n kleine 35 graden en een luchtvochtigheid van 95%. Omdat we erg laat waren, reden we gelijk door naar het ICBF.

Onder de rit in de taxi moesten we alles verzamelen wat we voor Yeison nodig vonden. De rest zou later wel komen in het hotel.

We zaten net goed en wel bij het ICBF, en daar kwam Yesion al binnen op de arm van de sociaal werkster.Gelukkig had Eloy ( de vertaler en begeleider in Quibdo) de camara al in zijn hand.

Wat een klein kereltje werd er binnen gedragen.

Grote bruine kijkers, die zeggen wat moet ik nu doen? Lachen wat in mijn papieren staat of huilen. Yeison dacht ik kies het meest veilige en ga huilen. Op dat moment braken onze hartjes. Wat gaat er in zo’n koppie om op dat moment. We waren er stil van. Camila nam alles in zich op en probeerde Yeison aan het lachen te maken.

Het ICBF vond het goed dat één van ons de kans had om met de pleegmoeder te praten. Dus terwijl Camila en mama aan het genieten waren van onze zoon en broertje Yeison was John naar de pleegmoeder toe gelopen en heeft nog wat kunnen vragen. Dit was voor John een emotioneel moment.

Na een langdurig gesprek bij het ICBF konden we terug naar het hotel waar we 1 nacht zouden verblijven.

Bij het eten vertelde onze advocate Rosio dat Cecilia van het ICBF nog even langs zou komen om naar Yeison

te kijken, want ze vonden Yeison er toch wel slecht uitzien vergeleken met de voorstelfoto.

Toen Cecilia er eenmaal was kwam de vraag naar ons toe of we Yeison toch wel wilde adopteren?

Van deze uitspraak schrokken wij enorm en vertelde haar dat we Yeison met al onze liefde willen adopteren.

Na een zwaar en emotioneel gesprek zijn we naar onze kamer gegaan en zijn we onder onze klamboe (Malaria), met muggen spul en de airco voluit in slaap gevallen.