Vietnam 2002: Hoi An


Met de nachttrein (airco slaapcoupé) van Nha Trang naar Danang. Even met de scooter iets terug naar Hoi An. Dit plaatsje was in de 17 t/m 19 eeuw één van de belangrijkste havensteden in zuidoost Azië. Nu een ingeslapen pittoresk plaatsje.	Door Hoi An loopt de Thu Bon rivier, wat met heftige regenval natte voetjes voor de lokale bevolking betekent.... Vroeger was het een belangrijke havenstad, vandaag de dag heeft het zijn inkomsten van agrarische handel en toerisme en dan voornamelijk beroemd om zijn tientallen kledingwinkels, waar je maatkleding kan laten maken. Wij hebben de economie hier ook gestimuleerd....

De Japanse brug in Hoi An. Op de foto komt het niet helmaal uit, maar het was mooi. In de brug ook nog een kleine tempel.	Hoi An is de oorlogen onbeschadigd door gekomen, vandaar al de schilderachtige straatjes en huisjes. Veel huisjes staan op een soort monumentenlijst.

In de buurt van Hoi An ligt deze bouwval, genaamd My Son. In het Cham-tijdperk (2de t/m 15de eeuw) hét religieuze centrum. Tijdens de '65-'75 oorlog totaal verwoest. Met de lonely planet nog de feiten erbij gezocht. Vandaag waren we cultuur (of stof?) snuivers...	We zijn hier trouwens gekomen met een scooter over hele slechte wegen. Door de hitte (veel te warm..), dus veel stof. Aangekomen met een zere kont en overal (echt overal...) stof op ons lichaam. Conclusie van deze trip: zoals Annemiek zei: "een mager zesje".